02
MAPLE & MINT
KORTRIJKDiscrete nieuwe buren in het historische straatbeeld
Het voorliggende ontwerp verhoudt zich op kwalitatieve wijze tot dat bijzondere straatbeeld, in schaal, architectonische uitwerking, materialisering en bestemming. Het stadhuis van Plein 13/13A wordt in oude luister hersteld door de (minder kwalitatieve) aanbouwen te slopen. Ook de voormalige aanhorigheden van de school worden gesloopt.
Aan het bestaande herenhuis - waarvan de gevel in witte sierpleister behouden blijft - wordt een volume toegevoegd voor de ondersteunende functies en verticale circulatie. Op deze manier kunnen de sierverdieping en het trappenhuis vrij blijven van grote ingrepen. Het herenhuis en de uitbreiding worden verbouwd tot 4 wooneenheden en een kantoor en multifunctionele ruimte, samen 'Maple' gedoopt.
De architectuur van de twee slanke en massieve nieuwe gebouwen aan het Plein in Kortrijk is ondergeschikt, zonder veel opsmuk. Ze vormt een neutraal canvas voor de historische omgeving en neemt er elementen van over, vertaald naar vandaag.
Er werd een gevarieerde en verticale percelering uitgewerkt, qua maatvoering in eenheid met de bestaande situatie. De toepassing van 'luiken' in de slanke, verticaal georiënteerde gevels verwijst naar de luiken die in veel historische gebouwen in de (wijdere) omgeving te vinden zijn. Deze eigentijdse varianten bieden privacy en beschutting tegen weer en wind, maar zorgen ook voor een klassieke verticale geleding ten opzichte van de verdiepingshoogte. Ze bepalen ook het eenvoudige uiterlijk van de gevel.
Met de rustige integratie van 'Maple' en 'Mint' op het terrein wordt de noordzijde van dit groene stadspark ingezaaid en verder vergroend. De bebouwingsgraad wordt meer dan gehalveerd, van 63% naar 30,7% van het totale terrein, met de binnentuin als nieuwe groene long voor de stad. Groen zal ook worden toegepast op de daken en terrassen.
Locatie
Op de projectlocatie aan Plein 13 en 13A staat links een statig gebouw uit 1822, in 1911 verbouwd van twee aparte huizen tot één herenhuis. Rechts staan onbeschermde schoolgebouwen, ooit toegevoegd als uitbreiding van het naastgelegen Guldensporencollege, dat in 2003 op de monumenten- en stedelijk erfgoedlijst is geplaatst.
Doordat een deel van de beschermde schoolgebouwen - die geen deel uitmaken van de projectlocatie - direct langs de straat staat, krijgt het straatbeeld een sterk driedimensionaal karakter dat afwijkt van het traditionele, aaneengesloten woonweefsel.
Deze monumentale aanwezigheid wordt nog versterkt door de wisselwerking tussen de naar de straat gerichte volumes en de achterliggende gebouwen. De linkerkant van het terrein heeft daarentegen een meer typische woonuitstraling, waar Plein 13 en 13A deel van uitmaken.
Situering
Op de projectlocatie aan Plein 13 en 13A staat links een statig gebouw uit 1822. In 1911 werd het verbouwd van twee aparte huizen tot één herenhuis. Rechts staan niet-monumentale schoolgebouwen, oorspronkelijk toegevoegd als uitbreiding van het naastgelegen Guldensporencollege, dat in 2003 werd aangewezen als beschermd monument en stedelijk erfgoed.
Doordat een deel van de beschermde schoolgebouwen - die geen deel uitmaken van de projectlocatie - direct langs de straat staat, krijgt het straatbeeld een uitgesproken driedimensionaal karakter dat afwijkt van de traditionele, doorlopende woongevel.
Deze monumentale dichtheid wordt nog versterkt door de wisselwerking tussen de naar de straat gerichte volumes en de achterliggende gebouwen. De linkerkant van het terrein heeft een meer typisch residentieel uitzicht, waar Plein 13 en 13A deel van uitmaken.
Architectonische keuzes
De architectuur van de twee slanke maar robuuste nieuwbouwvolumes is bewust ingetogen, met minimale ornamentiek. Ze vormen een neutraal canvas voor de historische omgeving en bevatten geselecteerde elementen die op een hedendaagse manier worden geherinterpreteerd.
Er is een gevarieerde en verticale kavelstructuur ontwikkeld, waarvan de afmetingen zijn afgestemd op de bestaande context. Het gebruik van "luiken" in de slanke, verticaal georiënteerde gevels verwijst naar de luiken die op veel historische gebouwen in de wijde omgeving te vinden zijn. Deze eigentijdse interpretaties bieden privacy en bescherming tegen de elementen en creëren tegelijkertijd een klassiek verticaal ritme in verhouding tot de verdiepingshoogten. Ze spelen ook een belangrijke rol in het definiëren van de ingetogen uitstraling van de gevels.
Met de rustige integratie van 'Maple' en 'Mint' op het terrein wordt de noordelijke rand van dit stedelijke groene park ontsloten en verder verrijkt met groen. Het gebouwoppervlak wordt meer dan gehalveerd, van 63% naar 30,7% van het totale terreinoppervlak, waarbij de binnentuin een nieuwe groene long voor de stad wordt. Ook op de daken en terrassen is groen verwerkt.
