03
MAPLE & MINT
KORTRIJKDiscrete nieuwe buren in het historische stadslandschap
Het voorgestelde project past uitstekend in dit bijzondere stadslandschap, zowel wat betreft schaal, architectonisch ontwerp, materiaalkeuze als bestemming. Het stadhuis aan het plein 13/13A zal zijn vroegere glorie terugkrijgen dankzij de sloop van de (minderwaardige) bijgebouwen. Ook de voormalige bijgebouwen van de school zullen worden gesloopt.
Aan het bestaande herenhuis – waarvan de witgepleisterde gevel behouden blijft – wordt een nieuw volume toegevoegd om de nevenfuncties en de verticale circulatie te huisvesten. Op deze manier kunnen de representatieve verdieping en het trappenhuis worden gespaard van ingrijpende ingrepen. Het hoofdgebouw en de uitbreiding worden heringericht tot vier woningen, een kantoor en een multifunctionele ruimte, die samen de naam „Maple“ krijgen.
De architectuur van de twee nieuwe, slanke en massieve gebouwen aan het Kortrijkplein is sober en zonder franje. Ze vormt een neutraal decor voor de historische omgeving en neemt bepaalde elementen daarvan over, die naar het heden worden vertaald.
Er is een gevarieerde, verticale indeling uitgewerkt, waarvan de afmetingen in harmonie zijn met de bestaande situatie. Het gebruik van ‘luiken’ in de slanke, verticaal georiënteerde gevels verwijst naar de luiken die in talrijke historische gebouwen in de regio (in ruime zin) te vinden zijn. Deze hedendaagse varianten bieden privacy en bescherming tegen weersinvloeden, terwijl ze tegelijkertijd een klassieke verticale structuur creëren in verhouding tot de hoogte van de verdiepingen. Ze bepalen ook het sobere uiterlijk van de gevel.
Dankzij de harmonieuze integratie van ‘Maple’ en ‘Mint’ op het terrein wordt de noordzijde van dit groene stadspark ingezaaid en nog verder begroeid. De bebouwingsgraad is met meer dan de helft teruggebracht, van 63 % naar 30,7 % van de totale oppervlakte van het terrein, waardoor de binnentuin de nieuwe groene long van de stad wordt. Ook de daken en terrassen zullen worden begroeid.
Locatie
Op het projectterrein, gelegen op de nummers 13 en 13A van het plein, staat links een imposant gebouw uit 1822, dat in 1911 van twee afzonderlijke huizen tot één herenhuis werd omgebouwd. Rechts bevinden zich niet-monumentale schoolgebouwen, die destijds werden toegevoegd om het naburige Guldensporencollege uit te breiden, dat in 2003 op de monumentenlijst en de lijst van stedelijk erfgoed werd geplaatst.
Aangezien een deel van de geklasseerde schoolgebouwen – die geen deel uitmaken van het projectterrein – direct aan de straatrand ligt, krijgt het stadsbeeld een sterk driedimensionaal karakter dat afwijkt van het traditionele, aaneengesloten woonweefsel.
Deze monumentale uitstraling wordt nog versterkt door de wisselwerking tussen de naar de straat gerichte volumes en de gebouwen die iets terugliggen. De linkerkant van het terrein vertoont daarentegen een meer typisch woonkarakter, waarvan de nummers 13 en 13A van het plein deel uitmaken.
Ligging
Op het projectterrein, op de nummers 13 en 13A van het plein, staat links een imposant gebouw uit 1822. In 1911 werd het van twee afzonderlijke huizen omgevormd tot één herenhuis. Rechts bevinden zich niet-monumentale schoolgebouwen, die oorspronkelijk werden toegevoegd als uitbreiding van het naburige Guldensporencollege, dat in 2003 werd geklasseerd als historisch monument en stedelijk erfgoed.
Aangezien een deel van de geklasseerde schoolgebouwen – die geen deel uitmaken van het projectterrein – direct aan de straatkant ligt, krijgt het stadsbeeld een uitgesproken driedimensionaal karakter dat afwijkt van de traditionele, doorlopende woongevel.
Deze monumentale dichtheid wordt nog versterkt door het samenspel tussen de naar de straat gerichte volumes en de gebouwen die iets terugliggen. De linkerkant van het terrein heeft een meer typisch residentieel karakter, waartoe ook de nummers 13 en 13A van het plein behoren.
Architectonische keuzes
De architectuur van de twee nieuwe, slanke maar robuuste bouwvolumes is bewust sober, met een minimale versiering. Ze vormen een neutraal decor voor de historische omgeving en integreren zorgvuldig geselecteerde elementen die op een eigentijdse manier worden geherinterpreteerd.
Er is een gevarieerde en verticale perceelsindeling ontwikkeld, waarvan de afmetingen zijn afgestemd op de bestaande context. Het gebruik van „luiken“ in de slanke, verticaal georiënteerde gevels verwijst naar de luiken die op veel historische gebouwen in de omgeving te vinden zijn. Deze hedendaagse interpretaties bieden privacy en bescherming tegen weersinvloeden, terwijl ze tegelijkertijd een klassiek verticaal ritme creëren dat aansluit bij de verdiepingshoogtes. Ze spelen ook een belangrijke rol bij het bepalen van het sobere uiterlijk van de gevels.
Door de harmonieuze integratie van ‘Maple’ en ‘Mint’ op het terrein wordt de noordelijke rand van dit stadspark benadrukt en wordt het nog verder verrijkt met groen. De bebouwde oppervlakte wordt met meer dan de helft teruggebracht, van 63 % naar 30,7 % van de totale oppervlakte van het terrein, terwijl de binnentuin een nieuwe groene long voor de stad wordt. Ook op de daken en terrassen wordt begroeiing geïntegreerd.
